آنا یوردوم آذربایجان

.صابیر بو زامان" حایات" قزئتینه ( بین الملل) شعرینی یازیر. بو اثر ایله تزارلارین موطلقییت سیاستی سونوجوندا یازان ارمنی ، آذربایجانلی قیریغیندا ضد اولوب ، بوتون اهالینی بو فیتنه یه قارشیلیغا چاغیریر( بیر حالدا کی بوتون ارمنی داشناک لاری تورکلری اوز تاریخی دوشمنلر تانیتدیریردیلار) صابیر آذربایجانلی لاری ارمنی قارداشلیغینا چاغیریر. او تزار روسیه نین سیاستی نی ( ابلیس فیتنه سی ) آدلاندیریب خالقین بو توزاغا قوربان اولماسین ساوادسیزلیقدا گوروردو.

1906 جی ائیللرده" ماللا نصرالدین " در گی سی نشر اولوندی. صابیرین ( ماللا نصرالدین) درگی سینده چاپ اولانان ایلک شعری هامینی ماراقلاندیریردی. بوتون آچیق دوشونن خالق اونو سئومگه باشلادی. صابیرین بو گولمه لی شعرلری شاماخی تاجیر و ماللالارین خوشونا گلمیردی آنجاق اونلار بو شعرلری یازان آدامین کیم اولدوغونو بیلمیردیلر. نهایت ایشین اوستو آچیلدی، ماللالار صابیرین کافر اولدوغونو سویله دیلر.

بو اولای دان سونرا اونون یاشایشی چتینلشمگه باشلادی. قصاب لار اونا صابون پیشیرمک اوچون قویروق ساتمیردیلار، هچ کس اونون لا آل- وئر ائتمه دی.  او زامان یازیچی یا ،شاعیره قیمت وئریلمیرده ، او یازدیغی اثرلر اوچون امک حاقی آلمیردی. آخیردا باکی یا گلیب بالا خانی دا اویره تمن اولور باکی دا یاشاماق صابیرده چوخ تاثیر بوراخیر، او بوردان فهله حرکاتی ایله تانیش اولور. امپریالیسمی قامچیلاماغا باشلاییر فهله ( آ باشی بلالی فهله) اثرلرینده سرمایه دارلارین ایچ اوزونو آچیقلاییر.او حالدا صابیر چوخ ضعیفله میشدی جییار نوخوشلوغونا توشلاشیر عین زاماندا ( ماللا نصرالدین) ژورنالینا و باکیدا چیخان (گونش) قزئتینه شعرلر گوندریر.

نوخوشلوغو به ترلشن دن سونرا معالیجه اوچون تئفلیسه گئدیر( ماللا نصرالدین) ژورنالی اونا چوخ یاردیم ائله ییرسه ده هچ بیر سونوجو اولمادان 1911 –جی ایل همین بو نوخوشلوق دردیندن دونیاسینی دییشیر. او زامان اونون بویوکلویونو دوشونن شاعیر عابباس صحت اونون اولومو ایله ایلگی لی بئله یازیر:

غم یئمه تخفیف وئر آلامینا                   آز چئکر هیکل یاپالار آدینه

  

 

صابیر آذربایجان ادبیاتیندا یئنی بیر آخیم (جریان) آچان بویوک خالق شاعیری دیر. اونون آدی علی اکبر،سوی آدی طاهیرزاده دیر. صابیر تخللوص ائله ین شاعیر 1862 جی ایلده شاماخی شهرینده بیر باقال عائله سینده دوغولمیشدیر. آتاسی دیندار بیر آدام اولدوغوندان کیچیک صابیرین گلجک ده درویش اولماسینی آرزو ائدیردی ، کی حتی اوشاق ایکن اونا درویش پالتاری آلیب گئییندیریمیش. صابیر 8 یاشینا چاتدیغیندا آتاسی اونو مالا مکتبه وئریر، بو مکتبده اونا دینی کیتابلارین اوخوماسینی اویره دیرلر آنجاق یازماق اویره تمیرلر.یا زماق ایسته ینده ماللاسی طرفیندن دویولوردو.بیر یاندان دینچی آتاسی صابیره اوروج توتدورور. صابیر اوشاق ایکن بو اذیتی بئله شعره چکیر:

توتدوم اوروجو رماضاندا

 قالدی ایکی گوزوم قازاندا 

ماللادا دویور یازی یازاندا

آتاسی صابیری 12 یاشیندا حاجی سید عظیم شاماخی نین مکتبینه وئریر. صابیر شعری و اینجه صنعتی سئویر و اوخویور آنجاق تحصیلینی دوام ائدیره بیلمیر. آتاسی اونو آل-وئر ائتمگه مجبور ائدیر. آنجاق صابیر چوخ واختینی شعر یازماغا قویوردو.اونا گوره آتا ایله اوغول آراسیندا ناراضلیق باشلاییر. صابیر داها بونو چکمیر و باکی یا دوغرو یولا دوشور آنجاق آتاسی اونو یولدان قایتاریر.ائیللر دن سونرا صابیر خوراسان زیارتی نی بهانه ائدیب تورکیستانی، عراق شهرلرین خراسانی گزمک اوچون یولا چیخیر. تورکیستانی گزرکن شاماخی دان آلدیغی بیر مکتوبدا آتاسی نین اولومون ائشیدیر. صابیر شاماخی یا دونو دن سونرا صابون پیشیریب ساتماغلا دولانیر. صابیر شاماخی دا عابباس صحت بیر آچیق فیکیرلی بیر شاعیرینه ن تانیش اولور.صحتین ائوی او زامان آچیق فیکیرلر اوچون بیر ییغیناجاق ائویدی. صابیر بو ییغیناجاقلادان چوخلو شئی لر اویره نیر.او قزئت اوخویور. دونیا سیاستی ایله تانیش اولور 1905 جی ایلده دئوریمین(اینقیلاب) ائتگی سی (تاثیری) آلتیندا دوغان آزادلیق فیکیرلری اوندا یارادیر

در روزگاری که خویشتن را اجازه شناخت خویش نباشد و افرادی نیز به ناچار باید کرولال باشند و در عوض افراد کرولال خداوند روزگار خویش باشند و فرق بین سیاه و سفیدی نباشد و شناخت رنگ ها بر همه کس جایز نباشد و وقتی که گوسفندان گله دار چوپانان باشند و کبک ها سر خود را زیر برف کنند نباید انتظار داشت که خورشید برای همیشه بر وجود افراد بتابد چون در آن صورت ابرهای آسمان هیچ وقت نمی توانند عظمت و بزرگی خود را به خورشید همیشه تابان برسانند.

کسی چه می داند؟ شاید روزی رسد که فرق بین سفید و سیاه را دانست و ارزش عقل بر عقل ثابت شود...

 

 

دئییلر جمعه آخشاملاری بتر داریخمالی اولار اما بو جمعه آخشامی داها بیر آیری سیخینتی سی  واریدی. اوز اورکیمده دئییردیم الله نه اولار کی ...

 بیر دن بیر یامان خبر اورکیمی سیندیردی . باشیمدان بیر آغری قاخدیر. بلی او خبر تکجه منیم اورکیم یوخ بلکه بوتون آذربایجان اولوسونون گوز یاشین توکدور.

مهندس امانی تانریا قوووشدو!!!

بلی مهندس امانی بو دونیادان ال چکدیر و داغ لار جا غصه نی اوز باغریسیندا حق تانریا آپاردی

بیلمیرم نه دئییم آنجاق سون سوزوم بو دور کی مهندس امانی لر اولمه یه جک لر و آیدین یول لاری آذربایجان تاریخینده یازیلاجاق و بیزیم اوشاق لار بوجور بیر کیشی لره گوره اوز وطن لرینه گوونه جک لر.

یکی از مباحثی که همیشه ذهن من رو به خودش مشغول کرده و در واقع من چالش این موضوع رو در سایر وبلاگ نویسان هم دیده ام این است که آیا می توانیم زبان تورکی آذربایجانی رو به صورت درست و صحیح آن بنویسیم؟

و اگر بخواهیم سوال را طور دیگری بپرسیم این است که مبادا نوشتن غلط و ناصحیح زبان تورکی باعث دید گمراه کننده ای نسبت به این زبان شود و در واقع قداست این زبان از بین برود و باعث خدشه وارد کردن به این زبان شود؟

و این سوال هایی است که اذهان بسیاری از مبتدیانی مثل من را نسبت به این زبان پر کرده است.

اما می خواهم که انتقادهایی را به بعضی از وبلاگ نویسان وارد کنم که به آنها اشاره ای کوتاه می کنم:

 متاسفانه بعضی از وبلاگ نویسان به طرز بسیار ناآگاهانه شروع به نوشتن زبان تورکی می کنند که در واقع بسیار شبیه زبانی است که در صدا و سیمای آذربایجان غربی صحبت می شود که واژگان عربی موجود درآن ( بعضی ها ناآگاهانه از آن به عنوان واژگان فارسی یاد می کنند) بسیار بیشتر از واژگان تورکی در آن می باشد و در واقع نبود گنجینه واژگان در آن بسیار و به طرز محسوسی به چشم می خورد.

یکی دیگر از اشکالاتی که من به شخصه با آن مواجه شده ام نوشتن زبان تورکی استانبولی به جای تورکی آذری می باشد که عده ای برای توجیه این موضوع شروع به نوشتن آن می کنند اما دوستان فعلا مشکل ما در نوشتن زبان تورکی آذری می باشد و خدا رو شکر تورکی استانبولی جایگاه امن و رفیعی در کشور ترکیه دارد و مشکلی برای یادگیری آن وجود ندارد.

و چالشی دیگر پیرامون این موضوع این است که زبان تورکی با چه حروف الفبایی نوشته شود که نیاز به بحث مفصلی دارد اما نظر بنده این است که چون همه ما و در واقع فرزندان ما به حروف الفبای عربی عادت کرده ایم  پس فعلا باید حروف الفبای عربی را به لاتین ترجیح دهیم ( این تنها نظر بنده می باشد و بس)

البته دوستان همان طور که شما بهتر از من می دانید منشا تمام این مشکلات نبود سیستم آموزشی مناسب در کشور چند قومیتی می باشد و این که چرا نباید زبان مادریمان تورکی آذربایجانی را در مدارس بیاموزیم؟؟؟  

من خودم از نوشتن زبان بیگانه خسته شده ام اما تا زمانی که فکری به حال زبان مادریمان نشود این من ها همیشه تبدیل به ما خواهد شد و به راستی ما برای زبان مادریمان چه کار کرده ایم؟

آیا ملتی که به تاریخ خودش افتخار می کند می تواند بدون زبان زندگی کند؟ آیا ملت تورک آذربایجان نمی تواند تا اندازه ای مانند ملت فرانسه نسبت به زبان خود حساس باشد؟

من از تمامی خوانندگان این مطلب تقاضا دارم نظر خود را درباره ی این مطلب درج کنند که آیا فعلا نوشتن صحیح زبان فارسی بهتر است یا احیانا نوشتن حتی غلط زبان تورکی؟ به راستی کدام بهتر است؟

کاظیم خان در سال 1246 هجری شمسی در روستای قوشچی از توابع محال انزل اورمیه دیده به جهان گشود. دوره جوانی او مقارن با عمده ترین تحولات اجتماعی جامعه ایران یعنی نهضت مشروطیت بود و از جهت بین المللی رقابت های امپراطوریها زمینه جنگ جهانی اول را فراهم ساخت. اهالی انزل که در سطح وسیع به جهت کارگری به قفقاز و عثمانی می رفتند در بازگشت جویای حال وقایع بودند که در دول همجوار می گذشت. به تبع رقابتهای فوق آذربایجان غربی به خصوص منطقه انزل به عرصه تاخت وتاز سربازان روس و دولت های بیگانه تبدیل شده بود و در این میان منطقه انزل به لحاظ بافت خاص اجتماعی و گردنه قوشچی مورد توجه بیگانگان بود و در مبارزه میان آنان آنچه غارت می شد اهالی انزل بود و آنچه که از آن نشانی نبود حاکمیت دولت مرکزی ایران بود و مردم از نعمت امنیت بی نصیب بودند.

" کاظم خان" با شجاعت که پشتوانه درایت وی در امور بود با قطع امید از حکومت مرکزی خود به ساماندهی اهالی غیور منطقه جهت مقابله با اجانب پرداخته و در راه حفظ ناموس ودین مبارزه پیگیری را بنیان نهاد.

کاظم خان در جریان خلع سلاح مردم توسط روس ها از باز پس دادن اسلحه ها خودداری ورزید و در کوه های اطراف پنهان گشت.

سال 1296 مصادف بود با تخلیه منطقه از نیروهای نظامی روس اما اینبار متاسفانه نوبت آسوری های رانده شده از کشور عثمانی بود که بلای جان مردم منطقه شدند. در این تاریخ ده ها هزار نیروی تا دندان مسلح آسوری مشهور به ( جیلوها) مجهز به توپ و مسلسل بعد از کشتار و قتل مردم در اورمیه و عسگر آباد به قوشچی یورش می آورند. کاظم خان با شجاعت و جان نثاری یاران خویش و با مقومت و پایداری سرسختانه تنها توانسته بود حدود نصف مردم قوشچی و قره باغ را از قتل عام آنان برهاند و در جزیره ای که بعدها به ( کاظم خان داشی) معروف گردید حفظ نماید.

سال 1297 ه.ش بخصوص برای اهالی انزل سال مصیبت باری بود. باقیماندگان قتل عام مذکور گرفتار بلای قحطی و گرسنگی شده بودند و مردم اورمیه و انزل شاید بدترین مصیبت تاریخ را در جلوی چشمان خود و با تمام وجود درک می کردند. در تحت چنین شرایط و اوضاع نابسامانی " کاظم خان " با درایت خاص خود از فشار قحطی بر مردم کاست.

اما در همین زمان ها اشرار مسلح وابسته به بیگانه به طور وسیع سازماندهی می شدند که یکی از این جریانات در آذربایجان قضیه ( سیمیتکو) بود.

کاظم خان در جنگ هایی که با نیرو های سیمیتکو داشت بار دیگر مجبور گردید که اهالی را به جزیره کوچک و سنگ کاظم داشی هدایت کند و اینبار اهالی به مدت شش سال در این جزیره سنگی به مقاومت و اقامت پرداختند و در این مدت ایثار و فداکاری هایی که انجام می شد شاید در طول تاریخ کم نظیر باشد. و از سویی دیگر وجود کاظم خان پشتوانه محکم و گرمی برای اهالی منطقه بود.

واین جنگ ها عاقبت با پیروزی قطعی کاظم خان و پاکسازی منطقه از دست اکراد پایان یافت اما این پایان کار نبود و از سویی دیگر کاظم خان به پیشنهاد کنسول انگلیس جواب رد داد و در نهایت این مرد رشید در پیکاری نابرابر با نیرو های رضاخان و یاغیان منطقه بعد از شش سال درگیری به واسطه انفجار بمب دست ساز خویش در سال 1302 ه.ش در جزیره معروف کاظم داشی جان به جان آفرین تسلیم کرد.

توجه: من هیچ گونه تصویری از ( کاظم خان ) را پیدا نکردم در صورت موجود بودن تصویری از کاظم خان بنده را نیز درجریان بگذارید.

سال تحصیلی جدید شروع می شود اما بچه های آذربایجان...

سال تحصیلی جدید شروع می شود اما زبان مادری  میلیون ها بچه آذربایجانی جایگاهی در برنامه درسی  مدارس و دانشگاه ها ندارد.

سال تحصیلی جدید شروع می شود و باز هم همان تبعیض هایی که بیش از 80 سال است مردم و ملت آذربایجان را زجر می دهد شروع می شود و گویی که این قصه همچنان نیز ادامه خواهد داشت...

سال تحصیلی جدید شروع می شود و کودکان و جوانان آذربایجان هر روز بیشتر از دیروز با زبان و فرهنگ خود فاصله می گیرند

سال تحصیلی جدید شروع می شود اما ملت آذربایجان ( البته نه همه) به این مسئله همچنان بی تفاوت هستند و عده ای نیز که آنقدر خواب بدبختی بر اذهان آنها دامن زده که من فکر نمی کنم که بتوان آن ها را از این خواب غفلت بیدار کرد

سال تحصیلی جدید شروع می شود اما معلمان و استادان آذربایجان (منظور اکثریت) همچنان درس های خود را به زبان شیرین پارسی به شاگردان تورک خود تدریس می کنند و بهانه ی آنها نیز این است که: ممکن است فرد غیر تورکی در کلاس باشد و زبان تورکی را درک نکند ( متاسفانه این مسئله حتی برای اقلیت کوردهای غاصب در آذربایجان نیز وجود دارد) اما غافل از این که میلیون ها آذربایجانی در خاک خود همچنان باید زبان بیگانه ای را بخوانند و بنویسند و آنها اجازه ی هیچ گونه انتخابی را ندارند .

 و سخن آخر این که:

سال تحصیلی جدید شروع می شود اما ملت آذربایجان هنوز در خواب زمستانی به سر می برند و من نمی دانم این زمستان آذربایجان کی تمام خواهد شد و جای خود را به بهار شکوفایی و آغازی دیگر برای حیات آذربایجان خواهد داد ؟؟؟

به امید آن روز ...

انسان از اول آفرینش موجودی اجتماعی بوده و برای ادامه زندگی جمعی اش قوانینی طرح کرده تا در صلح و آرامش به حیات خود ادامه دهد. چون طراحان قوانین در هر زمان امکانات بیشتری را در اختیار داشته اند همیشه سعی می کرده اند بیشتر قوانین منافع آنها را تامین نماید.

با این همه ملت ها چون خواستار امنیت و آرامش بودند به قوانین وضع شده بهتر از خود طراحان عمل می کردند.چون هیچ موقع قدرت و شعور آن را نداشتند که خود را در وضع قوانین سهیم بدانند و یا به قوانین وضع شده که علیه آنها است اعتراض نمایند.

ولی انسان امروزه می خواهد در جامعه ای زندگی کند که قوانین عادلانه تنظیم شده و حق وحقوق هر کس یا هر ملت مورد احترام قرار گیرد.

بیشتر قوانین در هر جامعه ای ظاهری خوب داشته ولی اکثرا در عمل با شکست روبرو شده اند. حتی در گذشته اکثر مواقع طراحان ِتنظیم کنندگان و نویسندگان خود مانع اجرای قوانین شده اند.

اینجاست که می گوییم آنها آتش زیرخاکستر پنهان می کردند. دیدیم رژیم 2500 ساله را که در اثر وزش باد ملایمی آتش نمایان شد و منطقه را شعله ور نمودو شعله های آتش خود آن ها را هم در بر گرفت.

چون شعور ملت ها با سرعتی زیاد رشد نمود و هر روز آگاه تر از روز قبل شدند. و باز به این باور خواهند رسید که گره های ایجاد شده را باید با امکاناتی که می توانند فراهم کنند خودشان باز کنند.

آن موقع ملت ایران با رشد شعور فرهنگی و سیاسی و اجتماعی خود به این باور رسید که هر ملتی خودش باید درباره اداره منطقه یا مملکتش برنامه ریزی کند نه دیگران. بیگانه بیگانه است هیچوقت خودی نیست خودمان باید به فکر خودمان باشیم.

در یکی از تظاهرات دو مرد جوان و پیر کنار هم مشغول شعار دادن بودند.

پیر مرد به مرد حوان می گوید: اگر امکان دارد کمی با صدای آرام شعار دهید. مرد جوان در جواب پیرمرد می گوید: اگر شما به موقع اعتراض خود را بیان می کردید من امروز مجبور نمی شدم با صدای بلند شعار دهم  و هنجره ام را پاره کنم  و شما هم از صدای من ناراحت نمی شدید. باید کاری کنیم که دیگر چنین اتفاقاتی پیش نیاید.

شعور ملت ها با زمان حرکت می کند چون زمان همیشه در حال حرکت است پس شعور ملت ها هم نخواهد ایستاد این را می بینیم و خواهیم دید و کسی نمی تواند منکر آن شود.

خدایا از تو عاجزانه می خواهیم شاهد روزی باشیم که فقیری از گرسنگی ننالد و ثروتمندی جبار به خود نبالد.

توجه: نویسنده این مطلب فرد دیگری است که من به دلایلی از گفتن نام شخص خودداری می کنم.

موسیقی ملل تورک (خصوصا آذربایجانی ها) و نیز رقص های دسته جمعی و انفرادی آنها از ممتازترین موسیقی و ایده آل ترین رقص های دنیا به شمار میرود.

اکثر کارشناسان بزرگ موسیقی آذربایجانی آن را به سه دسته تقسیم می کنند:

موسیقی ملی (ترانه ها و آهنگ های رقص )

ملی- حرفه ای ( آشیق)

شفاهی – حرفه ای ( دستگاه های موغامی اصلی- موغام های دارای فرم کوچک- موغام های ضربی)

حال بررسی موسیقی ملی – حرفه ای یا همان آشیق:

هنر موسیقی آشیق از نظر مضمون و محتوی قهرمانی – رزمی- موضوعات تغزلی و کلاسیک و... و نیز به علت داشتن خصوصیات سنتی از یک طرف آفرینش حرفه ای را تشکیل می دهد ولی از نظر ساختار یک هنر فولکوریک است.

جز اصلی این نوع موسیقی ساز یا قوپوز جزو اولین آلات موسیقی جهان به شمار می رود. این ساز یکی از بهترین و منحصر به فردترین سازهاست که اختصاص به ملت تورک دارد و در هیچ نکته ای از دنیا بجز نزد ملل تورک نواخته نمی شود.

ریشه این کلمه از مصدر قوپماق به معنای کنده شده است و خود قوپوز به معنای کنده شده از درخت می باشد.

شیوه ی نواختن این ساز در بین سایر سازها منحصر به فرد است به طوریکه نوازنده با حالات خاصی آن را بر بالای سینه ی خود نگه داشته و می نوازد. برخی قدمت این سازها را حتی به هفت هزار سال قبل از میلاد نسبت می دهند.

قوپوز علاوه بر اینکه به طرز خاصی نواخته می شود نوازنده آن دارای ویژگی های خاصی نیز است.او علاوه بر نوازندگی خواننده آهنگ ساز و سراینده ی ترانه هایش نیز است. صدای دلنشین آن ها در طول سالیان متمادی آرامش بخش دل های بیقرار و مردمان این سرزمین بوده و در عروسی ها و عشق ها و دردها و رنج ها و نیز حتی در جنگ ها همدم این مردم بوده است.

اولین باری که از قوپوز سخن به میان آمده ( بصورت کتبی) داستان های دده قورقود می باشد و دده قورقود نیز به عنوان اولین اوزان مطرح است.

از دیگر نوازندگان این ساز می توان به کوراوغلی-آشیق جیران-آشیق علعسگر-که در کتاب های تاریخی قید شده اند اشاره کرد.

علاوه بر ساز که رکن اصلی موسیقی آشیقی است در برخی مناطق و اغلب در روستاها بالابان همراه با قاوال آشیق را درهنر یاری می رسانند. بر اساس گفته های آشیق های برجسته و اساتید موسیقی این نوع موسیقی 72-73 آهنگ دارد. البته امروز این آهنگ ها به 130 تا 140 آهنگ نیز فزونی یافته است. این آهنگ ها به سه گروه تقسیم می شوند که هر یک ویژگی های مخصوص و نوع نوازندگی خاصی را می طلبد.

یوخاری هاوالار: این آهنگ ها از پرده ی چهارم به بالا نواخته می شوند و نوازنده را خسته نمی کنند.

اورتا هاوالار: این آهنگ ها مابین شاه پرده ی بالا و پرده ی چهارم و شاه پرده ی میانی (پرده ی نهم)   نواخته می شوند.  

آشاغی هاوالار: این آهنگ ها در پرده ی پایین تر از شاه پرده ی میانی نواخته می شوند. این ها به علت زیل بودن باعث خستگی می شوند.

من نمی خواستم این مطلب را در وبلاگ خودم بنویسم  و قصد داشتم که موضوع" آشیقلار و آذربایجان فولکولور موسیقی سی"را طی بخش های مختلف خدمت خوانندگان عرضه کنم اما این درد کهنه مدت هاست که روح ملت آذربایجان را آزار می دهد و آن افتخار آفرینی فرزندان تورک آذربایجان برای سرزمین پارس می باشد که لقب ستارگان پارسی را برای تیم های خود انتخاب می کند.

روز جمعه که هادی ساعی فرزند غیور آذربایجان مدال طلای المپیک را برای ایران بدست آورد و پرچم ایران را بالاتر از همه به اهتزاز در آورد یاد خرداد 85 افتادم که وقتی تیم ملی ایران برای حضور در جام جهانی عازم بود لقب " ستارگان پارسی " را برای آن تیم انتخاب کردند که باعث خشم و خنده ی همگان گردید و آنها این کشور را سرزمین پارس  معرفی کردند.

بعد با ترفندی بسیار بچگانه حدیثی مجعول از پیامبر اکرم (ص) را روی اسکناس ها چاپ کردند که باز هم این حدیث این سرزمین را سرزمین پارس معرفی می کرد.

حالا برگردیم به همین قضیه المپیک که مطمئنم این رویداد ورزشی آنقدر ارزشش را دارد که تمام هواس ها و اذهان را به خود جلب کند.

اگر به سه دوره ی گذشته ی المپیک نگاه کنیم خواهیم دید که اگر تورک های آذربایجان نبودند کشور ایران نمی دانم که  در چه جایگاهی قرار می گرفت ( قضاوت با شماست)

المپیک سیدنی: حسین رضا زاده ( طلا) هادی ساعی ( برنز)

المپیک آتن : حسین رضازاده ( طلا ) هادی ساعی ( طلا ) یوسف کرمی (برنز)

المپیک پکن: هادی ساعی ( طلا)

در مجموع ۶ مدال المپیک که 4 تای آن طلا می باشد را تورک های آذربایجان نصیب ایران کرده اند که این ها فقط مدال های المپیک می باشد که بازی های جهانی و آسیایی را کنار گذاشته ایم .

حال با همه ی این اوصاف  آیا وقت آن نرسیده که مقامات و مسئولین ایران به جای آن که نام تیم های خود را ستارگان پارسی بگذارند باید نام آن را ( تورک اولدوزلاری) بگذارند.

مردم ایران خوب می دانند که چه بخواهند وچه نخواهند ورزش این کشور مدیون و محتاج آذربایجان است و هشیار باشید که بدون وجود( گونئی آذربایجان ) شما حتی نمی توانستید عنوان بهترین گلزن تاریخ فوتبال جهان ( علی دایی ) را به ایران نسبت دهید چون او نیز جزئی از فرزندان آذربایجان می باشد.